تیم عکاسی فتوبست
هرآنچه در عکاسی باید بدانید را اینجا پیدا خواهید کرد

آموزش کامل دیافراگم

2 5,184

آیا می‌خواهید پربازدیدترین مقالات فتوبست برای شما ارسال شود؟

آموز کامل دیافراگم

دوست عزیزم، اگه چگونگی استفاده از دیافراگم دوربین رو بلد باشی، می‌تونی با خارج کردن دوربین خود از حالت اتوماتیک و تنظیم نوردهی، تصاویر خارق العاده ای بسازی. در ادامه با هم مرور خواهیم کرد که تغییر در دیافراگم از چه اهمیتی برخورداره.

دیافراگم دوربین چیست؟

به زبان ساده، اندازه ی باز شدن لنزها به هنگام گرفتن عکس رو دیافراگم می‌گوییم. دیافراگم میزان باز یا بسته بودن روزنه ی لنز هنگام عکاسی را مشخص می‌کند. به زبان ساده تر: دیافراگم دوربین یک قطعه مکانیکی هست که اجازه می‌دهد نور محیط به لنز بتابد و ما قادر باشیم تا عکس یا فیلم دلخواهمان را بگیریم. دیافراگم دوربین به صورت پَره پَره طراحی میشه. اینکه این پره‌ها چقدر باز بشن در واقع تعیین می‌کنه که چقدر نور محیط وارد لنز بشه. پس بنابراین: به مقدار نوری که از باز بودن دیافراگم می‌آد داخل دوربین در اصطلاح می‌گن : Aperture  تلفظ صحیح : اَپِرچِر.

 

وقتی دکمه ی شاتر رو فشار می‌دی، دهانه ی لنز دوربین ( با کمک فشاری که دیافراگم رو این پره‌ها می‌آره)  باز می‌شه و اجازه می‌ده تا نور به سنسور دوربین برخورد کنه و تصویر ثبت بشه. دیافراگمی‌که شما انتخاب می‌کنی ( از طریق درجه‌های آن) بر اندازه ی روزنه ی دیافراگم تاثیرگذاره. هرچه روزنه بزرگتر باشه، نور بیشتری وارد می‌شه و برعکس.

در اینجا باید تذکر داده بشه که: شماره ی  دیافراگمی‌که شما تعیین نموده ای بر روی سایز روزنه تاثیر می‌گزارد. هرچه روزنه باز تر باشه میزان نور بیشتری به سنسور می‌رسه و هرچه بسته تر باشه نور کمتری به سنسور دوربین شما می‌رسه.

روزنه دیافراگم با معیاری به نام f-stops اندازه گیری می‌شه. در اینجا ما میزان روزنه دیافراگم رو با فرمت f/number نشان می‌دیم . برای مثال: f/2.8, f/4, f/5.6,f/8,f/22. تغییر از یک استاپ به استاپ دیگه،  میزان باز بودن لنز دوربین تون رو نصف یا دو برابر می‌کنه و میزان نوری که به سنسور می‌رسه به همین ترتیب تغییر می‌کنه. به یاد داشته باشیم تغییر در سرعت شاتر از یک استاپ به استاپ دیگر نیز می‌توانه نور را نصف یا دو برابر کنه. یعنی شما می‌توانی با کاهش دیافراگم و افزایش سرعت شاتر، و یا برعکس، به مقدار نور مشابهی دست پیدا کنی. این قانون به ظاهر ساده را حتماً به خاطر بسپارین زیرا در آینده و بعد از آشنایی کامل با کارِ با دوریبن کمک‌های فراوانی به شما می‌کنه.

یکی از چیزهای گیج کننده برای عکاسان این می‌تونه باشه که دیافراگم بزرگ، درجه ی کمتر و دیافراگم کوچک درجه ی بیشتری داره. در نتیجه :

f/22  بسیار بیشتر از  f/2.8

اول اشتباه به نظر می‌آد  اما کم کم یاد میگیرین چطور از اون استفاده کنین.

این همون نکته ای می‌تونه باشه که  بسیاری از عکاسان نوپا رو آزار می‌دهد. یعنی :  دیافراگم باز که میزان نور بیشتری رو به سنسور می‌رسوند با اعداد کوچک نشان داده می‌شه و دیافراگم بسته که میزان نور کمتری را به سنسور می‌رساند با اعداد بزرگ نشان داده می‌شه. یعنی در f/2.8 دیافراگم باز تر از f/22 است. شاید در ابتدا فکر کنین اشتباهی رخ داده اما با گذشت زمان به این قوانین عادت خواهید کرد.

عمق میدان و دیافراگم:

هنگام تغییر دیافراگم باید به نکاتی توجه داشته باشیم که مهم ترین اونها عمق میدان عکسه.
( Depth of field- DOFF)عمق میدان در واقع به قسمت‌هایی از عکس که روی آن فوکوس می‌کنیم گفته می‌شه: عمق میدان بزرگ به معنای فوکوس روی بیشتر نقاط عکس ( چه دور و چه نزدیک ) است ( مثلا در این عکس روی صورت فوکوس شده ) یعنی تنها روی قسمتی از عکس فوکوس می‌کنیم و بقیه ی قسمت‌ها تار خواهند ماند.

آموزش کامل دیافراگم
دیافراگم، تاثیر شگرفی بر عمق میدان داره به طوری که دیافراگم بزرگ ( اعداد کوچک ) عمق میدان را کاهش و دیافراگم کوچک ( اعداد بزرگ ) عمق میدان را افزایش می‌دهند.

بهترین راه برای یادگیری دیافراگم، تمرین و تجربه است. از خانه بیرون بزنی و سوژه ای پیدا کنی. تعدادی عکس با دیافراگم‌های مختلف (از کوچک تا بزرگ ) از آن بگیری. به زودی خواهی دید که این کار چقدر می‌توانی در تسلط شما بر دیافراگم موثر باشه.

به خاطر داشته باشیم که بعضی از سبک‌های عکس نیاز به عمق میدان بیشتری دارن.
مثلا برای عکس گرفتن از یک منظره، از یک دیافراگم کوچک ( با اعداد بزرگ ) استفاده می‌کنن تا روی تمام پیش زمینه ی عکس فوکوس کنن. از طرف دیگر در عکاسی پرتره بهتره از پس زمینه ی تار استفاده بشه تا روی سوژه ی مورد نظر کاملا فوکوس بشه. در این مورد، یک دیافراگم بزرگ ( با اعداد کوچک ) انتخاب می‌کنین تا عمق میدان را کم کنه.
عکاسانی که قصد بزرگنمایی اجسام را دارن، ترجیح می‌دن از دیافراگم بزرگ استفاده کنن تا روی تمامی‌قسمت‌هایی که در نظر دارن فوکوس بشه.

 

عمق میدان (DOF) میزان فکوس عکس شماست. عمق میدان زیاد به این معناست که اکثر عکس شما در فکوس است و هیچگونه تاری در آن دیده نمی‌شه .چه اشیایی که نزدیک به دوربین هستن چه اشیایی که از دوربین فاصله دارن. عکسی که در زیر مشاهده می‌کنید با f/22 گرفته شده، همانطور که می‌بین پیش زمینه و پس زمینه ی عکس کاملا واضح است.

عکس با f22

 

اما عمق میدان کم به این معنی ست که فقط قسمتی از عکس فکوس باشه و بقیه ی اون تار. برای مثال به  عکس  زیر توجه کنین:

عکس با f پایین

همانطور که می‌بینید قسمت قطره ی آب فوکوس شده و باقی قسمت‌هایی پر تار هست. این یک نمونه برای عمق میدان کم است که با f/2.8 گرفته شده است.

اندازه دیافراگم تاثیر بسیار زیادی در عمق میدان داره. دیافراگم باز (که شماره ی کوچک تر دارد) عمق میدان کم و دیافراگم بسته (که شماره ی آن بزرگ تر است) عمق میدان زیاد در عکس‌های شما به وجود خواهد آورد.

در ابتدا این قوانین می‌تواند شما را کمی‌گیج کنه اما بهترین راه اینه که به خاطر بسپارین عدد کمتر عمق میدان کم تری به شما می‌ده و عدد بیشتر عمق میدان بیشتری به شما می‌ده.

با دو مثال در همین رابطه به شما کمک می‌کنیم تا بیشتر با این موضوع آشنا شوین .دو عکس از یک صحنه با دو عدد دیافراگم مختلف گرفته ایم:

f22

f/22

f2.8

f/2.8

 

عکس اول با f/22 و عکس دوم با f/2.8 گرفته شده . تفاوت میان این دو عکس کاملا مشخصه. در تصویری که با f/22 گرفته شده هر دو گل فکوس است و علاوه بر این پس زمینه نیز به میزان بسیار کمی‌تار شده  اما در عکس دوم که با f/2.8 گرفته شده گل سمت چپ فکوس است و گل سمت راست به دلیل فاصله ی کمی‌که با نقطه فکوس داره کمی‌تار شده و پس زمینه به دلیل فاصله زیادش تا حد زیادی تار شده .

بهترین راه برای درک بهتر این آموزش، اینه که همین حالا دوربین تون را بردارین و همین آزمایش را تکرار کنین. نقطه ای رو پیدا کنین که در کادر شما اجسامی‌با فاصله ی دور و نزدیک نسبت به دوربین تون وجود داشته باشن،  از همین صحنه یک بار با دیافراگم بسته و یک بار با دیافراگم باز عکس بگیرین. خیلی راحت متوجه تاثیر دیافراگم بر عمق میدان خواهین شد.

بعضی از انواع عکاسی نیاز به عمق میدان زیاد (دیافراگم بسته) دارن:

برای مثال در عکاسی از طبیعت یا مناظر اکثرا از دیافراگم بسته (شماره اف بالا) استفاده می‌شه. این تنظیمات به عکاس اطمینان می‌دهد که از دورترین جزئیات تا نزدیک ترین آن‌ها به وضوح در عکس مشخص خواهند بود.

در حالت دیگه، در عکاسی پرتره استفاده از عمق میدان کم بسیار کارآمد خواهند بود، زیر صورت سوژه را واضح و پس زمینه را کمی‌تار می‌کنه و این میتوانه جلوه ی بسیار زیبایی به عکس شما بده. زیرا فکوس بودن سوژه و تار بودن بقیه اشیای موجود در صحنه باعث می‌شه توجه مخاطب فقط به سوژه جلب بشه. در این مورد شما باید از دیافراگم باز (عدد کمتر) استفاده کنین. در ابتدا برای هر عکاس نوپایی تسلط به قوانین دیافراگم کمی‌تا قسمتی مشکل خواهد بود اما با تمرین و تکرار زیاد می‌توانین این مشکل را برطرف کنین. مطمئن باشین تحمل این سختی‌ها و مشکلات کمک شایانی به پیشرفت شما در عکاسی می‌کنه.

 

عضویت در خبرنامه فتوبست
تمامی مقالات جدید را زود تر از همه در ایمیل خود بخوانید
شما هر زمانی بخواهید می توانید عضویت در خبرخوان را بردارید
2 نظرات
  1. kati می گوید

    سلام.
    من تازگیا یه مشکلی با دوربینم پیدا کردم و اون هم اینه که کیفیت عکسا به شدت پایین اومده و چند تا از پرده‌های دیافراگم داخل لنز ثابت موندن و با تغییر دیافراگم هم همچنان همونطوره.ممنون میشم که راهنماییم کنید که چه کنم

    1. الهه اشرفی می گوید

      سلام
      اگر دوربینتن ضربه نخورده باشه باید از تمیز بودن لنز و همچنین سنسور دوربینتون آگاه باشید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

با تشکر از ارسال شما