تیم عکاسی فتوبست
هرآنچه در عکاسی باید بدانید را اینجا پیدا خواهید کرد

عکاسی ورزشی بولدرینگ-(سنگ نوردی)

2 3,516

آیا می‌خواهید پربازدیدترین مقالات فتوبست برای شما ارسال شود؟

عکاسی ورزشی بولدرینگ-(سنگ نوردی)

همه ی ما در زمان زندگی خود ورزش‌های متفاوتی رو دنبال کردیم یا صرفا به عنوان یک علاقه مند
طرفدار و پیگیر جریانات ورزشی بوده ایم. همه ی ما بارها صحنه‌های ورزشی مختلفی رو در تلویزیون
یا  عکس‌های انواع ورزش‌ها رو در روزنامه‌های ورزشی و غیر ورزشی دنبال کرده ایم. اما نکته ای که
قابل توجه است این است که آیا می‌شود به هر عکسی که از یک رویداد ورزشی ثبت می‌شود به عنوان
عکس ورزشی نگاه کرد؟ نکته همین است. ما نمیتوانیم هر عکسی را صرفا چون از یک ورزشکار ثبت
شده است به عنوان یک عکس ورزشی در نظر بگیریم. باید نسبت به نوع هر ورزش و متناسب با آن
ترکیب بندی و فضاسازی‌های لازم رو انجام بدیم و سپس به ثبت عکس خود بپردازیم.

عکاسی ورزشی

نکته ای که در عکاسی ورزشی وجود دارد این است که باید خوب نگاه کنید و حس کنید و پیش بینی
کنید که حرکت بعدی چیست تا بتوانید برای به موقع گرفتن عکس خود از قبل آماده باشید. در واقع
هر رشته ی ورزشی حرکات خاص خودش را دارد و شما باید با اون رشته ی ورزشی آشنایی کامل
داشته باشید تا بتوانید با عنوان یک عکاس صحنه‌هایی را ثبت کنید که زیبایی تکنیکی و حرفه ای
داشته باشند و نشانه‌های تکنیکی یا قدرتی بودن یک حرکت یا جابجایی را مشخص کند و سطح
توانایی افراد را مشخص کند.

حال در رشته‌های متفاوت این نوع حرکت‌ها و این جابجایی‌ها متفاوت است. برای مثال در فوتبال
وقتی علی کریمی‌با یک تکنیک توپ را از زیر پای کریستین روناندو میگیرد و مانع پیشروی او می‌شود
یک عکاس باید برای ثبت این صحنه آماده باشد و بداند چه لحظه دکمه ی شاتر را بفشارد و بتواند
صحنه ی حساس جدایی توپ از پای حریف پرتقالی و گرفتنش توسط بازیکن ایران را ثبت کند.

عکاسی ورزشی( بولدرینگ- سنگ نوردی)

در این مقاله تمرکز من بر روی ورزش حرفه ای خودم هست. سنگنوردی که اگه بخوام دقیق تر بگم
شاخه ی بولدرینگ. این رشته ریشه در ورزش کوهنوردی دارد و بعد‌ها بطور مستقل جدا شد و
حدود ۱۵ سالی است که شاخه ی داخل سالن و باشگاهی آن وارد مرحله ی مسابقاتی خودش
شده و امسال هم این رشته همراه با دو رشته ی لید و سرعت که مجوعا اورال را تشکیل میدهند
وارد المپیک شده است.

اما عکاسی در رشته ی بولدرینگ. در واقع توضیحاتی که در اینجا میدهم یکسری توضیحات کلی
است که شما میتوانید برای هر رشته ای آن را بسط دهید.

نکته ی مهم در این رشته تکنیک‌های استفاده از پا هست. نوع چرخش پاها و گرفتن دست‌ها و
تغییر زاویه ی بدن و هم جهت شدن با برجستگی‌ها یا عوارض طراحی شده برای صعود می‌باشد.

برای عکاسان این رشته خواندن مسیر و نحوه ی صعود درست از مهمترین عامل عکاسی می‌باشد
چون شما باید حرکت بعدی صعودکننده را پیش بینی کنید تا بتوانید به موقع برای ثبت عکس
خود اقدام کنید.  درواقع شما با به موقع شاتر زدن نقطه ی فشار مسیر و قسمت تکنیک مسیر
و نحوه ی عبور صعودکننده را از روی آن نشان می‌دهید.

از مهمترین قسمت‌های بدن که در این صعود‌ها مهم هست نحوه ی استفاده از عضلات شکمی
و پا می‌باشد. در واقع نحوه ی انتقال نیرو. شما باید بتوانید پایین تنه ی خود را با جهت مناسب
و با حفط پوزیشن مناسب با بالا منتقل کنید. که به همین استفاده از پا بسیار مهم می‌باشد.

دوربین و لنز مناسب برای عکاسی

ولی موصوغ دیگری هم هست که علاوه بر شناخت شما به موضوع ورزشی باعث بهتر شدن کار
شما می‌شود، استفاده ی درست از دوربین و لنز مناسب است. در تمام رشته‌های ورزشی که در
آن شما با حرکت و جابجایی‌های سریع درگیر هستید باید با سرعت شاتر بالای دوربین خود سعی
در ثبت این عکس‌ها کنید به این دلیل که زمان لازم برای ثبت این عکس‌ها بسیار کم و در نتیجه
اگر سرعت شاتر پایینی داشته باشید عکس‌ها تار و کشیده شده ثبت می‌شوند. در این هنگام
برای اینکه اثرات سرعت شاتر بالا را خنثی کنید می‌توانید ایزو را افزایش دهید. البته این
تنظیمات به نور محیط بسیار وابسته است.

برای یک روز آفتابی شاید منظور ما از افزایش
ایزو تا مقدار ۱۰۰۰ باشد ولی در یک شب منظور ۴۰۰۰ یا ۵۰۰۰ حتی. این تنظیمات بستگی
به تغییرات دیگر تنظیمات دارد. همانطور که در مقاله ی قبلی هم برای شما گفتم تنظیمات
دوربین بهم وابسته بوده و باید با تجربه ی بدست آمده در کار خود تشخیص دهید که چه
تنظیماتی مناسب است. نکته ی دیگری که قابل ذکر است استفاده از دیافراگم کم است که
بتوانید حد فاصل سوژه ی خود را که فوکوس کرده اید با اشیا یا محیط قبل و بعد خود
که مورد توجه شما نیست معلوم کنید. این کار باعث بالا رفتن زیبایی اثر شما می‌شود.
ولی این مورد خیلی به لنر شما نیز وابسته است. در کل برای ورزش‌های متفاوت نسبت
به شرایط کاری و محل قرار گیری خود به عنوان عکاس لنز‌های متفاوتی کاربرد دارند.

عکاسی ورزشی
برای مثال در ورزش فوتبال فاصله ی عکاس با سوژه زیاد است و همه شما دیده اید که
عکاسان چه لنز‌های بزرگی همراه دارند که اکثر آنها با فاصله کانونی ۲۰۰-۴۰۰ یا ۳۰۰-۷۰۰
یا ۲۰۰-۷۰۰ قرار گرفته اند تا بتوانند محدودیت عکاس برای نزدیک شدن به سوژه را پوشش
دهند. ولی برای رشته‌هایی مثل رشته ی مورد نظر فاصله زیاد گریبان گیر ما نیست. برای این
رشته استفاده از لنز‌های فیکس گزینه ی خوبی است. البته این نکته را باید گفت که کار با
لنزهای متغیر راحت تر است و گستره ی کاری بیشتری میدهد.

برای مثال لنزهای ۱۸-۱۴۰ و
۱۸-۱۳۵ نیکون و کانون برای شروع انتخاب‌های بسیار خوبی هستند. همچنین لنز‌های ۷۰-۲۰۰
یا ۲۴-۱۰۵ کانن و یا ۲۴-۷۰ و خیلی لنز‌های دیگر. تنها نکته ای که توجه کنید برای استفاده لنز،
به دیافراگم و فاصله ی کانونی آن توجه کنید و نسبت به استفاده ی خود انتخاب کنید و همیشه
سعی کنید کمترین دیافراگم را انتخاب کنید. ( البته قیمت هم بیشتر میشه )

در ادامه بعضی از عکس گرفته شده توسط بنده که با لمز ۱۸-۱۴۰ گرفته شده در مسابقات کشوری
بولدرینگ جام ویراک که بصورت بولدرجم برگزار شد می‌بینید

.عکاسی ورزشی  عکاسی ورزشی عکاسی ورزشی عکاسی ورزشی :عکاسی ورزشیعکاسی ورزشی

بردیا قبادی بیستونی

عضویت در خبرنامه فتوبست
تمامی مقالات جدید را زود تر از همه در ایمیل خود بخوانید
شما هر زمانی بخواهید می توانید عضویت در خبرخوان را بردارید
2 نظرات
  1. الهه اشرفی می گوید

    بسیار عالی ممنون

    1. بردیا قبادی بیستونی می گوید

      ممنونم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

با تشکر از ارسال شما